شماره ۳۷

دسته بندی : فیلم کوتاه


1
1

تامین سرمایه

شروع : 28 تیر 1399
پایان : 27 مرداد 1399

       امیربهادر کریمی کارگردان فیلم کوتاه شماره 37 ویدئوی جدید در اینستاگرام خود منتشر کرد . 

                                          برای مشاهده ویدئو اینجا کلیک کنید

 

هدف از تولید فیلم

در دوران شیوع بیماری کرونا در جهان،همه ما در قرنطینه اجباری به سر می‌بردیم و زندگی عادی مان مختل شده بود.و به معنای واقعی به توانایی بشر برای ادامه بقا شک کرده بودیم،حال چه میشد اگر ابعاد این فاجعه بزرگتر و همه گیری آن وخیم تر میشگت؟ طوری که اینترنت و تمام وسایل ارتباطی از بین می‌رفت و بشر در انزوای تحمیلی به سر می‌برد؟

هدف از ساختن این فیلم تولید یک محصول هنری است که فرزند زمانه خود باشد،زمانه ای که با ترس،مرگ و بی اعتمادی به روز های آینده همراه است.میخواهیم در این فیلم تنهایی،مرگ و اضطراب را با زبان تصویر و بیان استعاره تجربه کنیم.چون تصویر بر خلاف قرارداد های مرسوم زبان و کلیشه های مرتبط با آن دلالت بر همه چیز دارد،نمایش استعاره از هزاران واژه پر ابهت تر و گویا تر است.

چرا کراود فاندینگ؟

سینمای مستقل و عرصه های هنری غیر وابسته همواره با مسئله تامین سرمایه دست به گریبان بوده اند به خصوص در روزگاری که سرمایه گذاران به طرح هایی میدان میدهند که طیف وسیعی از مخاطب را با خود همراه کند فارغ از اینکه چه نوآوری محتوایی و فرمی در آثار رخ بدهد.همین فضای ریسک گریز در سینما و تئاتر راه را برای ایده های تجربی و که ذائقه مخاطبان را به چالش بکشد میبندد.

حال در این شرایط آخرین سنگر فیلمسازان جوان و جاه طلب در سرتاسر دنیا روی آوردن به شیوه ((هم افزایی اقتصادی جمعی)) یا همان کراود فاندینگ است که ریسک سرمایه گذاری را پایین آورده و زنجیره ای فرهنگی برای حمایت های مادی و معنوی در بستر اجتماعات شکل میدهد.

اما مهم ترین دلیل روی آوردن بنده به این شیوه جدید از فیلمسازی عدم وجود حامی قدرتمند و شناخته شده در عرصه سینماست و کوتاه سخن آنکه ما هم با امید زنده ایم.

محیط های هدف برای ارائه

با توجه به موضوع فیلم که نزدیکی زیادی با روزگار کنونی جهان دارد،در موقعیت فعلی جشنواره های داخلی فیلم کوتاه در ایران را به عنوان نخستین پله های بلند پروازی خود هدف گرفته ایم و در صدد نمایش و ارائه آبرومندانه آن به مخاطبان گرامی فیلم هستیم اما کیست که نداند که حضور و رقابت در جشنواره های خارجی و بین المللی جزو رویا های بزرگ است.

مختصری درباره من

این اولین تجربه من در مقام فیلمساز میباشد و این فیلم به نوعی تحقق بخش عظیمی از رویا های من به عنوان یک عاشق سینما است.

قبل از این چالش جدید سینما را به عنوان بازیگر و نویسنده تجربه کرده بودم و علی رغم تمام سختی های آن کاری که از کودکی تا کنون مرا شیفته خود کرده بود را با عشق انجام دادم.سینما برای من قمار بزرگی است که بیشتر از آنکه به من داده باشد از من گرفته است ولی با تمام مرارت ها من عاشق واقعی آن هستم و خواهم بود .

من از ابتدای سال نود کار خود را با بازیگری در تئاتر آغاز کردم و از آن روزگار تا به امروز همواره در صدد انجام کارهای تجربی به همراه هم نسلان و هم دوره ای های خود بوده ام تا از این رهگذر طرحی نو در اندازیم.

ایده ساخت این فیلم در ایام اجباری قرنطینه شکل گرفت و نگارش فیلمنامه آن از اواخر اسفند 98 کلید خورد و تا اردیبهشت 99 بازنویسی نهایی آن به اتمام رسید.من میخواستم در وضعیت استثنایی که همگان به آن گرفتار آمده بودیم برای فیلم خود یک موضوع استثنایی با رویکردی نو اتخاذ کنم که در آن دیالوگ و کلام به پایین ترین حد خود رسیده است و هولناکی تنهایی یک فرد را با بدن او،چهره او و اعمال ماشینی اش شاهد هستیم.خوشبختانه قدم های ابتدایی برای نیل به این هدف را تا به امروز محکم برداشته ام. تا خدا چه بخواهد.

 

سخن آخر

میخواهیم به دوران پس از فاجعه برویم به انزوای یک مرد که شغل او ((حذف مبتلایان به ویروس ناشناخته)) است و او را تبدیل به ماشین کشتار کرده است.او در تنهایی خود تنها و تنها به عکس یک درخت روی دیوار که با دستهای خود نقاشی کرده است عشق می‌ورزد.

بیایید تا در کنار هم یک سفر جمعی به اعماق انزوا داشته باشیم.من معتقد هستم که بهترین روش برای مقابله با ترس در قدم اول شناخت عریان و بی واسطه آن است و چه چیزی ما را در این دوران بیش از هرچیز ترسانده است؟ درست حدس زدید! انزوا.


گریمور 5,000,000 ریال
دکور 20,000,000 ریال
فیلمبردار 25,000,000 ریال
اصلاح کننده رنگ و نور 5,000,000 ریال
صداگذار 10,000,000 ریال
تدوین گر 5,000,000 ریال
صدابردار 10,000,000 ریال

2
2

اجرا

شروع : 01 شهریور 1399
پایان : 24 شهریور 1399


3
3

ارائه

شروع : 01 آذر 1399
پایان : 29 دی 1399