دانشجوی ترم آخر مقطع کارشناسی ارشد رشته معماری، عاشق نقاشی، علاقه مند به هنر و ریاضی و اعتقاد راسخ به انجام تمامی کارها به صورت گروهی. این ها را از زبان شیما صابری، مدیر حامی جو، در وصف خودش شنیدیم. دلیل انتخاب رشته معماری در دانشگاه از همین علاقه اش به نقاشی نشأت می گیرد. شیما هنوز هم نقاشی می کند و با این کار، آرامشی که می جوید را می یابد. او متولد ۱۳۶۷ در تهران است و به عنوان فردی اجتماعی شناخته می شود. فعالیت های جمعی را دوست دارد و سرگرمی های شاد و مهیج را در اولویت قرار می دهد.

با توجه به رشته دانشگاهی شیما در زمینه معماری، ۱۰ سال از تجربه کاری او مربوط به طراحی داخلی و نظارت و اجرای پروژه های ساختمانی است.

از شیما پرسیدیم که چرا حامی جو را انتخاب کرده است و به صورت شبانه روز و بدون خستگی در تلاش برای پیشبرد فعالیت های حامی جو است؟

شیما میگوید: سال ۹۱ بود که با مفهوم استارت آپ آشنا شدم و در کنار دوستانم رویدادهایی مثل تداکس لایو و استارت آپ ویکند برگزار کردیم. همیشه با خودم فکر میکردم که استارت آپ می تواند فرهنگ کار گروهی را در ایران تقویت کند. چیزی که جای خالی اش به طور محسوسی احساس می شود. و البته همان هم شد و استارت آپ ها نتایج مساعدی در انجام کارهای گروهی و روحیه کار تیمی داشتند. البته راه دشواری در پیش روست ولی یقین دارم که اتفاقات خوبی را در نتیجه این کارهای گروهی شاهد خواهیم بود.

سال ۹۶، به پیشنهاد یکی از همکارانم در همین حوزه، با حامی جو آشنا شدم و در آبان ماه همان سال، به صورت جدی مدیریت این تیم را برعهده گرفتم و هرروز خدا را شاکرم برای این فرصتی که در اختیار دارم و در آن زنده ام… تلاش می کنم… می جنگم… یاد می گیرم و یاد می دهم و لذت زندگی را می چشم.

رفتیم سراغ کراودفاندینگ، اینکه چرا کراودفاندینگ را انتخاب کرده است و چه چیزی در آن وجود دارد که او را مصمم در این کار نگه داشته است؟

شیما میگوید: کراودفاندینگ یک اتفاق فوق العاده است که سخن از یک فرهنگ غنی را به میان می آورد. با وجود آنکه در ایران بسیار نمونه های همبستگی جمعی را در رویدادهای اجتماعی شاهد بودیم و هستیم ولی متاسفانه در رویدادهایی که در آن منفعت یک شخص در میان باشد و یا رویدادهایی که اثر آن در دراز مدت به نفع جامعه باشد، حضور اکثریت را شاهد نبودیم و باید بپذیریم که کشورهای دیگر گوی سبقت را ربودند و در فعالیت های جمعی موفق تر از ما عمل کردند. خب، این اتفاق صرفا به مردم یک سرزمین بستگی دارد و نه به حکومت و یا دولت یک ملت.

حامی جو دنبال چه چیزی است؟ و در واقع هدف حامی جو چیست؟

هدف حامی جو در یک کلمه، توجه به فرهنگ است. فرهنگ کنار هم بودن در رساندن افراد به آرزوهایشان. ماحصل این اتفاق، داشتن یک احساس خوب است و در مقیاس بزرگتر شادی جمعی در نتیجه یک پروژه.

شیما می گوید کراودفاندینگ به او یاد می دهد که در پیشرفت جامعه اش نقش داشته باشد. اینکه هرروز شاهد یک توسعه است و این توسعه گاهی ابداع و پیشرفت در تکنولوژی است، گاهی توسعه فکری، اجتماعی، فرهنگی و رفتاری است و گاهی توسعه تجربیات شخصی افراد که بدون شک نتیجه آن پیشرفت کشورمان در حوزه های مختلف است. و در نتیجه آن شادی و لذت از زندگی محقق می شود.

کراودفاندینگ یا همان تامین سرمایه جمعی همانطور که از نامش پیداست، به جمع ما در خانواده وطنمان وابسته است. چیزی که اعتماد کردن و قضاوت نکردن را دلش جای داده است. کراودفاندینگ، برابری فرصت هاست و موفقیت ها و موقعیت ها را از منحصر بودن خارج می کند. و این اتفاق بسیار امیدبخش است. و در آخر کراودفاندینگ، جمله “دست در دست هم دهیم، میهن خویش را آباد کنیم” را از شعار به عمل تبدیل می کند.

به امید روزی که تک تک ما ایرانی ها، نه تنها با مفهوم کراودفاندینگ آشنا باشیم، بلکه آن را وارد زندگی های فردی مان کنیم و در راستای غنی شدن فرهنگ مان حرکت کنیم و توسعه دهنده یک فرهنگ غنی در کشورمان باشیم.

به امید آن روز…