هیچ کدام از بخش های اقتصادی و فرهنگی جامعه به پایتخت و شهر تهران محدود نمی شود. هنر هم از این قاعده مستثنی نیست و در تمام شهرهای ایران می تواند رشد کند. فیلمسازان زیادی نیز هستند که ایده های زیادی از شهر خودشان دارند. مگر «قصه های مجید» را می توان با لهجه ای دیگر تصور کرد؟ مگر می توان شهر یزد را از «یک حبه قند» حذف کرد؟ و فیلم های دیگری که ساخته می شوند. اما متاسفانه هنرمندان شهرستانی، مجبورند برای ساخت فیلم‌هایشان به تهران کوچ کنند که این خودش تبدیل به یکی از معضلات سینما شده است.

 

مقاله مرتبط: چرا به هنر مستقل نیاز داریم؟

 

چرا فیلم ها در شهرهای کوچک کم فروغند

وقتی که همه فیلم ها در تهران ساخته شود و به دغدغه شهرستانی ها و شهرهای کوچک توجهی نشود، کم کم علاقه مردم یک شهر به دیدن فیلم در سینما کاهش پیدا می کند. نه تنها سینما، بلکه دیگر هنرها نیز کم کم وارداتی محسوب می شوند و تمایلی به حفظ و حمایت از آن نخواهند داشت. این اتفاق به تدریج باعث خواهد شد مردم این شهرها برای حفظ فرهنگ و هنر خود، نسبت به هنر مقاومت نشان بدهند.

 

مقاله مرتبط: منفعت هایی که جامعه با حمایت از هنرمندان شهرهای کوچک می برد

 

اعتراض بهروز شعیبی به ساخت فیلم در تهران

بهروز شعیبی در نشست خبری فیلم سیانور، با صراحت به این که ۹۰ درصد کارگردانان شهرستانی هستند، اما ۹۹ درصد فیلم ها در تهران ساخته می شود، اعتراض کرد.

شعیبی خودش یک کارگردان مشهدی است که علاقه به ساخت فیلم در شهر خودش را دارد. اما امکانات مناسبی برای این کار در شهر خودش را ندارد. فیلم‌های ساخته شده شبیه به هم شده اند و فیلم هایی که کمی متفاوت هستند، حتی داوری هم نمی شوند.

 

مصطفی مردانی

به-تلگرام-حامی-جو-بپیوندید