همه ی ما توی دوران بچگیمون با این دید که موفّقیّت یک امکانیه که همه می تونن بهش برسن تصوّر می کردیم وقتی بزرگ می شیم حتما آدم موفّقی خواهیم شد، امّا اصلا به این توجّه نداشتیم که موفّقیّت یک انتخابه و برای رسیدن بهش باید تلاش کنیم تا به دستش بیاریم. خیلی از ما حتی حاضر نیستیم برای بدست آوردن چیزهای کوچک و ساده تلاش کنیم و انتظار داریم بدون هیچ تلاشی به موفّقیّت برسیم. اگر به زندگی آدم های موفّق نگاه کنیم می بینیم که اونها برای رسیدن به چیزهای کوچک توی سخت ترین و نا هموار ترین راه ها قدم برداشتن و بارها و بارها زمین خوردن، و با تجربه ای که از اون زمین خوردن به دست آوردن باز هم بلند شدن و در راه موفّقیّت قدم برداشتن. ما هم برای اینکه به تمام موفّقیّت هایی که می خوایم برسیم باید انتخاب کنیم که آدم پر تلاشی باشیم و توی سخت ترین راه ها قدم برداریم و اجازه ندیم چیزی مانع رسیدن ما به موفّقیّت بشه.