«اگر ورود بانک ها به سینما قرار باشه مثل بقیه بخش های تجارت سینمای ایران، به نفع یه طیف خاص و صاحب رانت باشه، می‌تونه فساد ایجاد کنه و ساختار مردمی سینما رو از بین ببره.»

اینها حرفهای امیر قادری – منتقد فیلم- هستن که در اخبار ساعت ۲۲ روز شنبه، ۲۳ خرداد ماه از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران شنیدیم.

در گزارشی که دیروز توی این بخش خبری پخش شد، شاهد صحبت هایی بودیم از این دست:

«وام گرفتن از بانک و یا کمک مالی، کمک به صنعت سینماست. اما عدالت حلقه گم شده این همکاری است.»

سعیدخانی، تهیه کننده سینما، معتقده که در پروسه تأمین سرمایه به وسیله بانک ها، این رابطه هست که اهمیت داره و نه فیلمنامه.

اما جدا از گزینشی عمل کردن بانک ها، مشکلی که در این بخش خبری مطرح شد، دغدغه بسیاری از فیلمسازان ایران، در مواجهه با سرمایه گذاران بود: اعمال نظر بانک ها در روند فیلمنامه! تا جایی که در یک فیلم، از کارگردان خواسته شده پایان فیلم رو با نظر سرمایه گذار تغییر بده!

مشکل دیگری که توی این گزارش مطرح شد، توجه سرمایه گذاران و به طور خاص بانک ها، به یک جریان خاص فرهنگی و سلیقه سازی خاص برای مخاطب بود.

در آخر هم به مسأله کیفیت کارهای سینمایی اشاره شد و گفته شد که اگه کارهایی که ساخته میشن، کیفیت مناسبی نداشته باشن، قطعا توسط مردم دیده نخواهند شد.

صحبت های ابوالفضل پورعرب در این مورد رو در انتهای این خبر میتونید ببینید و بشنوید.