حضورش، قوت قلب است. پشتیبانی اش، دلت را گرم می کند تا خودت را برای بازی های سخت زندگی آماده کنی. لبخندش توانت را هزاران برابر می کند. دست نوازشش آرامش می دهد. محبّتش را که داشته باشی زورت به تمام دنیا می چربد. حمایتش، تو را در برابر تمام مشکلات و خطرات محافظت می کند. اما، امان از روزی که اخمی بر چهره داشته باشد. دلت را آشوب می کند.
باغبانیست که می داند کوچک نهال زندگیش نیاز به سایه امن و توجّهش دارد. نبودنش را نمی توان تصوّر کرد. تصوّر خانه ای بی ستون محال است، باید باشد تا آغوش گرمش، امن ترین و آرام ترین جای دنیا باشد.

یادتون باشه امروز به پدرهاتون بگید دوستشون دارید و دستاشون رو ببوسید.
هدیه دلخوش فومنی – حامی جو