تعاونی ها، واحدهای کوچک اقتصادی ویژه ای هستند که به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، در تولید ملی، کارآفرینی و جذب نیروی کار، با افراد جامعه مشارکت می کنند و غالبا مالکیت مستقلی دارند. در واقع، تعاونی ها، سازمان هایی مردمی هستند که از سوی خود اعضا و با اختیار کامل آنها تشکیل و منطبق با اصول بین المللی تعاون اداره می شوند.
تعاونی ها در واقع نوعی استارت آپ سنتی هستند که با همکاری و هم¬افزایی انسان¬های خلاق سعی در ایجاد اشتغال و به تبع آن تولید ثروت هستند که در این بین تعمیق فرهنگ سازی و همکاری آخاد جامعه به مهمترین دغدغه تعاونی ها و استارتآپ ها بدل شده است.
فرهنگ سازی مناسب در تثبیت اندیشه تعاونی ها از مهمترین نیازهای کشور است، به بیانی دیگر هر چند عدالت و هم افزایی اجتماعی و اقتصادی از دستاوردهای تعاونی ها محسوب می شود اما ترویج این نهادها در جامعه بسیار مهم و تاثیرگذار است. فرهنگ تعاون به آداب، سنت ‌ها و شیوه‌ های آن مربوط می شود؛ یعنی این که انسان ‌ها در رفتار، سنت ‌های اجتماعی و اقتصادی خود به فعالیت ‌هایی بپردازند که شیوه جمعی کارکردن و به نفع جمع اندیشیدن را همواره در نظر داشته باشند و این اندیشه برای آنها درونی شود. البته این رفتاری نیست که در یک مقطع کوتاهی در کشور به وجود آید بلکه هدفی زمان بر و طولانی است که به مرور زمان می توان شاهد آن بود
با گسترش فرهنگ تعاون؛ وحدت و همدلی در جامعه حاکم می شود و ابتکارها و خلاقیت ها به وجود می آید. فرهنگ تعاون باعث می شود تا عده ای از افراد در کنار یکدیگر و با مشورت هم از میان خود، افرادی را انتخاب کنند تا آنها را به عنوان نماینده بشناسند. اما انتخاب بدون اعتماد ممکن نیست که این اعتماد بالاترین سرمایه اجتماعی یک جامعه است و در سایه تعاون به دست می آید. از این رو تعاونی ها را باید به عنوان عاملی برای تعالی و رشد اجتماعی جامعه دانست که فرهنگ اعتماد، وحدت و همدلی را تقویت می کند.