همه ما با موسیقی خاطره های زیادی داریم و وقتی موسیقی خاصی به گوشمان میخورد حال و هوای خوب، بد یا عجیبی می گیریم. شاید گروه موسیقی ماریلیون را هم بشناسیم و خاطراتی با این گروه داشته باشیم ولی ندانیم که این گروه موسیقی، اولین گروهی بودند که کار خود را با تامین سرمایه جمعی آغاز کردند. اگر در سال ۱۹۹۷، این گروه نمی توانست سرمایه مورد نیازش را به دست آورد، احتمالا ما نه این گروه را می شناختیم و نه خاطراتی با آن ها داشتیم.
این نوع تامین سرمایه که با نام تامین سرمایه جمعی یا کراودفاندینگ شناخته شده است، اگرچه در جوامع هنر و موسیقی شروع به کار کرده است ولی فقط به آنها ختم نمی شود و در صنعت برنامه نویسی، فیلمسازی، مستند سازی و چاپ کتاب هم کاربرد داشته است. مثلا نرم افزار Free Blender به عنوان اولین جنبش سرمایه گذاری جمعی در نظر گرفته می شود که موفق به جذب ۱۰۰ هزار دلار سرمایه شد. و یا در صنعت فیلمسازی، مارک تاپیو کاینز، کارگردان و فیلمساز مستقلی که بیش از ۱۲۵ هزار دلار از حداقل ۲۵ حامی برای اولین فیلم خود با نام “خبرنگاران خارجی” در وب سایتش جمع آوری کرد.
آیا به سالی که ذکر شد دقت کردید؟ ۱۹۹۷ بیست و دو سال پیش است و این یعنی کراودفاندینگ سابقه زیادی ندارد. پس طبیعی است که استفاده کننده گان و حمایت کنندگان با ساز و کار این نوع تامین سرمایه آشنایی زیادی نداشته باشند. از همین رو حامی جو به عنوان پلتفرمی برای تامین سرمایه جمعی بار اطلاع رسانی درست را بر دوش خود می بیند و با توجه به تجربیاتی که در طول چهار سال فعالیتش به دست آورده است، شاهد شکست پروژه هایی بوده که صاحبان آنها سابقه فعالیت زیادی در این زمینه داشته اند و حیفمان آمد که این پروژه ها به موفقیت نرسیدند و صاحب پروژه قادر به انتقال پیامی که دغدغه بسیاری از هنرمندان و هنردوستان بود، نشد. قبل از اینکه راهکار حامی جو به این مسئله را با شما به اشتراک بگذاریم، می خواهیم نظر شما هنرمندان و یا هنردوستان را بدانیم، همچنین اگر علاقه مند به هنر یا هنرمندی را می شناسید، زیر این نوشته در بخش نظرات درج کنید تا ما در این بستر بتوانیم تبادل نظر کنیم و از این طریق در گسترش ایده های هنری نقشی داشته باشید.