برای سنجش توسعه یافتگی در جوامع بین الملل مهمترین رکن، پویا بودن سیستم آموزشی یک کشور است که در این سیستم و برای پرورش نسل خلاق، بی تردید معلم حرف اول را می زند. اگر در مسیر رشد و بالندگی یک انسان، راه بلدی بر سر راه قرار گیرد که تمامی زوایای زمینه ی فکری و شغلی شاگرد را بر طرف کند و راه های شکستی که خود آموزگار تجربه کرده به دید شاگردش برساند بسیاری از مشکلات دست و پاگیر از میان خواهد رفت. معلم از مهمترین عوامل موثر در رشد و توسعه کیفی و محتوایی تعلیم و تربیت به شمار میآید، چرا که پرورش انسان نتیجه یک جریان متقابل دو سویه و بالاخره حاصل کنش استاد و واکنش شاگرد است.

سرزمین ما کم معلم فداکار نداشته که با همتش هنر و فرهنگ را جهانی کرده و برای نسل های بعدی به یادگار گذاشته است. معلم است که با خونِ دل خوردن و بدون کمترین چشمداشت سعی در کاشت نهال هنر و فرهنگ دارد ،تا در سالیان بعدی شاگردانش با نواوری که مختص زمانهی خودشان است آن را تبدیل به درخت تنومندی کنند که به یادگار بماند ،تا سودش و البته طعمش برای نسلهای بعد، تبدیل به سرمایه گرانبها شود.