وقتی معتبرترین هفته نامه استارآپی از مپس و حامی جو می­گوید از مشکلاتشان و موانعی که بر سر راهشان است. از رسالتی اجتماعی که مپس خود را مقید به آن کرده است.

شنبه می­نویسد:

« درحوزه ‌حامی‌جو که در بخش پشتیبانی از هنرمندان است، هیچ سایتی نیامده‌ به‌جز یک سایت خصولتی که متاسفانه ‌در حال چیدن سنگ‌قبر این حوزه است. وقتی بنیاد برکت سایت کراودفاندینگ راه‌اندازی می‌کند، این پایان کار خواهد بود، ‌چون بنیاد برکت  نیاز به شراکت ‌بانک ندارد و با سرمایه ‌خیلی خیلی کلان می‌تواند جمع‌سپاری انجام ‌دهد».

مپس چگونه مپس شد؟

۵۶ شتاب‌دهنده ‌در ایران تشکیل شده است. وقتی که مپس به  عنوان اولین شتاب‌دهنده ‌و بعد مرکز رشد بخش خصوصی ایران راه‌اندازی شد، دوستان وزارت علوم گفتند که شما نمی‌توانید مرکز رشد باشید چون تاییدیه ‌وزارت علوم را ندارید، گفتند که شتاب‌دهنده هم ‌باید تاییدیه‌ معاونت علمی را در پارک فناوری پردیس داشته‌ باشد.. تصمیم بر آن شد که مپس شتاب‌دهنده‌ هم نباشد،. خلاصه پس از کش و قوس های فراوان  مپس شد مرکز پشتیبانی چون تا به امزور تعریف برایش پیدا نشده است.

 

مپس خیریه نیست!

کارکرد مپس شاید ادای دین است، اما قسمت اصلی‌اش که اینجا شاید کمتر مورد توجه‌ قرار می‌گیرد، این است که با مسئولیت اجتماعی خودتان چطوری رو‌به‌رو می‌شوید. مپس بیشتر این دید را دارد که یک کسب‌وکار اقتصادی داشته باشد، چرا‌که اگر این دید را نداشته‌ باشد، مسلما کسب‌وکارتان پایدار نخواهد ماند؛ یعنی مپس یک کار عام‌المنفعه و خیریه ‌نیست. انتظار مپس این است که بازدهی فوق‌العاده ‌اقتصادی و سودآوری ‌داشته‌ باشد تا بتوانید با آن، ثروت به‌وجود بیاورد و آن ثروت اجازه ‌بدهد که مپس را توسعه‌ یابد. پس این کار کاملا اقتصادی است، ولی شما می‌توانید به ‌کار اقتصادی با دو رویکرد مختلف نگاه‌ کنید. یکی اینکه شما به‌دنبال این هستید که خدمات، سیستم‌ها و یا قابلیت‌هایی را به‌وجود بیاورید که در کوتاه‌مدت جوابگو باشند و به‌تاثیرشان در طولانی‌مدت توجه ندارید. رویکرد دوم این است که با دید طولانی‌مدت به ‌یک تصمیم نگاه ‌می‌کنید و بر آن مبنا تصمیم می‌گیرید. مپس با رویکرد کوتاه‌مدت مشکل دارد به‌خاطر اینکه حباب‌سازی می‌کند، رفتارهای بازاریابی ما را بر مبنای به‌وجود آوردن ارزش تنظیم نمی‌کند بلکه برمبنای حبابی که امروز جذاب است و از آن پول درمی‌آوریم بنا می‌کند. ولی اگر نگاه‌تان طولانی‌مدت باشد به خودتان در هر محیطی که باشید می‌گویید مپس می‌خواهد بخشی از عوامل زیست‌بوم آن محیط شود. وقتی هم شما از عامل‌های یک زیست‌بوم شدید، اولین مسئولیت‌تان این است که به آن صدمه‌ای نزنید. دوم اینکه بتوانید از آن بهره‌وری یا بهره‌برداری کنید آن‌هم با نگاه ‌توسعه‌ای نه‌ با نگاه ‌تخلیه‌ای.

 

 

 

موفقیت مپس تفاوت در راهکار است

وقتی به عواملی که در اکوسیستم ایران چیده ‌شده نگاه‌می‌کنید، می‌بینید که همه‌ عوامل آن با نمونه‌برداری از غرب کنار هم چیده شده‌ است. حرکت‌هایی که شما در شتاب‌دهنده‌ها یا مثلا مراکز رشد بخش خصوصی می‌بینید، بر اثر یک سری مطالعه‌ روی نمونه‌های خارجی انجام شده است. اما مپس بر اساس تجربه‌ خود راه افتاده است. مپس قبول ندارد که شما می‌توانید از روی کتاب الگو بسازید. می‌توانید از روی کتاب یاد بگیرید که چگونه ‌کم‌وکاستی‌ها‌ را برطرف ‌کنید ولی نمی‌توانید با کتاب چیزی بسازید. این تفاوت عمده‌ کاری است که در می شود  با کاری که در زیست‌بوم استارت‌آپی در حال انجام است

 

شما رفتاری را الگو کردید که این رفتار بر مبنای جامعه‌ای بوده ‌که تمرکز و حواسش باید به‌سوی خدمات می‌رفته؛ ‌چون تولید و صنعت زیربنای فناوری را داشته پس به خدمات پرداخته‌اند؛ یعنی ما نگاه نکرده‌ایم ببینیم آنها چه ‌کارهایی کرده‌اند که توانسته‌اند زیرساخت به‌وجود بیاورند تا استارت‌آپ‌های حوزه خدمات روی آن ساخته ‌شوند. آن زیرساخت‌ها را در ایران نداریم، اما تمرکز می‌کنیم روی آن نتیجه ‌نهایی که آنجا به ‌ما نشان داده شده‌ و این تمرکز آسیب‌ ‌خواهد زد. صدمه‌اش به‌خاطر چیست؟ به‌خاطر اینکه ما در سال، ۲۵۰هزار مهندس در رشته‌های مختلف تربیت می‌کنیم، چطوری بدون آن زیرساخت می‌خواهیم اینها را هدایت کنیم به‌سوی مولد‌بودن‌؟ آن مهندس مجبور است که بیاید و نگاه ‌کند و بگوید خب امکان اینکه من در خدمات درآمدزایی کنم بیشتر است، حالا ممکن است شانس بزند و ثروت هم به‌وجود بیاورد! دید مپس از این جهت ‌متفاوت بوده‌ و متفاوت رفتار کرده است.

لینک کامل خبر: https://goo.gl/hVgcZs