در ابتدا آنچه به ذهن متبادر میشود عدم سنخیت این دو واژه به ظاهر متضاد است. ولی بیشتر که در معنای محتوایی این رویدادها کنکاش میکنیم به نتیجه میرسیم که ریشه هر دو در یک چیز خلاصه شده است و آن هم اسقامت است و پشتکار.

برای نمونه در مورد فناوری هسته ای که با خون و دل به آن رسیدیم و برای حق مشروع خود در برابر قدرتهای منطقه ای و فرامنطقه ای در سالهای واپسین پای فشاری کردیم و بر دانش بومی جوانان این خاک پرگهر تکیه زدیم و آخر خواستیم و شد. پس در ابعاد بزرگتر و فناوریهای سطح بالا اگه پشتیبانی مالی و معنوی باشد به راحتی به قله های رفیع و به اصطلاح لبه فناوری خواهیم رسید. حال در ابعاد کوچکتر در عرصه فناوری باید برای جوانان پرشور ایران زمین در اقصی و نقاط جهان در فکر آینده ایران هستند بستری را مهیا شود که دغدغه جمع آوری سرمایه به پیش پا افتاده ترین مسیٔله بدل شود.

در مورد هنر نیز ساز و کار به همان منوال است که در بالا ذکرش رفت. کوشندگان این عرصه که برای ماندگار کردن ایده و ذوق خود نیاز به پلتفرمی دارند که سرمایه مورد نیاز را تهیه کنند و با آخرین روشهای گردآوری سرمایه که در سطح جهانی مطرح است آشنا باشد و راهی را برای این کار پیدا کند.

حوزه فناوری و هنر از حیث نیاز به هم مشابه هستند که وادی آزمون و خطا هستن و خطا و اشتباه جز لاینفک این دو پدیده است لذا باید راهی را جست که توانایی ایجاد سرمایه و بستر را برای جوانانی که در حوزه فناوری و هنر در حال آزمون و خطا هستند، دارا باشد و امید میرود در این حوزه ها اولین خطا آخرین خطا نباشد.

آیدین ریاضی