هنر و فرهنگ والاترین پدیدههایی است جهان و بشر به خود دیدهاست. هنر از ضمیر ناخودآگاه میآید و بر نهان جان آدمی نفوذ میکند و این است راز ماندگاری آن. به هر اندازهایی که جامعه به نوآوری نیاز دارد به همان اندازه بلکه بیشتر به هنر و فرهنگ نیاز دارد و این دو بال سعادت هر جمع و گروهی هست و لازم و ملزوم یکدیگر. این خاصیت هنر و فرهنگ است که محتوای خشن و غیر قابل فهم را به انسانیترین وجه ممکن به منصهی ظهور میرساند و راهگشا میشود و روح اخلاقی را بر کالبد جامعه میدمد و همچنین این وظیفه فناوریهای نو هست که این محتوا را در بستری خلاقانه به جامعه ارائه دهد. رسالت فرهنگ و هنر سنگین است و ولی حمایت از این رسالت بسی سنگین تر است. هنرمند اصیل باید با هنرمندنماهایی رقابت کند که معمولا جامعه به راحتی نمیتواند و یا فرصت آن را ندارد که این دو را از هم تشخیص دهد.این مقوله سبب میشود که هنرمند نتواند از پس هزینههای تولید هنر ناب برآید زیرا همانطور که میدانید هنر واقعی دقت، زمان و هزینهی بیشتری را میطلبد تا به عرصهی حضور برسد. و این قدرت رقابت آن را با افرادی که تولیدات هنری تقلبی، سطحی و ارزان دارند سخت میکند. هنرمند اصیل برای تطبیق خود با این شرایط میبایست از ابزارهای زمانه و نوآور استفاده نموده وبا تولید بیشتر و یا یافتن روشهایی برای ارایه گستردهتر آثار هنری زمینه را برای ارتباط خود با جامعه مدرن فراهم نماید.

در این دنیای پر شده از اطلاعات و مردم عجول، با وقت محدود، هنر و فرهنگ مظروف هستن و فناوریهای بدیع در نقش ظرف، که بستری را مهیا میکنند تا فرهنگ و هنر در بهترین قالب به مردم عرضه شود لذا برای حفظ حقوق هنرمندان و شناساندن هنرهای واقعی و فرهنگ اصیل که اکثراً به صورت شفاهی است به مردم، لازم است که شرکتهای بزرگ و موسسات شناخته شده، با حمایت مالی از فناورهای نو، به معرفی هنرمندان و افزایش آگاهی مردم نسبت به مقوله هنر اقدام نمایند تا ضمن قرارگیری هنرمندان در جایگاه واقعی خویش، جامعه نیز از هنر آنها به نحوهی شایسته و گسترده استفاده نماید.

آیدین ریاضی