این عکس رو پارسال گرفتم، موقع فیلمبرداری مستند #رویای_آب.


امروز به این فکر می کردم که آیا چند سال دیگه هم میشه چنین تصویری رو ثبت کرد؟ یا همین عکس و عکسهای دیگه ارزش تاریخی پیدا می کنن و زیرش می نویسن : <روزگاری در قائن هم زعفران کشت می شد> زعفران سالی فقط ۴ بار به آب احتیاج داره، اما آب شیرین. هر میزانی که آب رو از دل زمین بیشتر بیرون بکشن و برای محصولات دیگه پرآب استفاده کنن، سطح آب پایین تر میره و شورتر میشه. زعفران قهرمان مبارزه با کم آبیه اما می تونه جزو اولین قربانیانش هم باشه. و وقتی از بین بره فقط یک محصول کشاورزی نیست که دیگه رشد نمی کنه، یک نظام اجتماعی هم باهاش تغییر می کنه. همین الان زمین های زیادی هستند در اطراف قائن که روزگاری محل کشت زعفران بودن و الان فقط یه خاک شورن.

اما …. آینده رو میشه تغییر داد …. پ.ن:

فقط ۵ روز دیگه صفحه حمایت از مستند رویای آب بازه و ما تا الان ۱۷ درصد از عدد پیش بینی شده رو که اونهم ۳۰ درصد کل هزینه های ساخت مستنده را تامین کردیم. انتظار معجزه نداریم و توی شرایط امروز واقعا توقعی هم نمی تونیم داشته باشیم. اما دست از مبارزه نمی کشیم و امیدواریم.

محمد_واعظی